ಪೋಪ್ ಅವರ ದೋಷರಹಿತತೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಘೋಷಣೆ

ಜುಲೈ 18, 1870 ರಂದು, 'ಮೊದಲ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್' (First Vatican Council) ನಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್, 'ಪೋಪ್ ಅವರ ದೋಷರಹಿತತೆ' (papal infallibility) ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು (dogma) ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿತು. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು, ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ (Catholic theology) ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲಾದ, ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಪೋಪ್ ಅವರು, 'ಎಕ್ಸ್ ಕ್ಯಾಥೆಡ್ರಾ' (ex cathedra - 'ಚೇರ್‌ನಿಂದ', ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕೃತ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ) ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಅವರು, ನಂಬಿಕೆ (faith) ಅಥವಾ ನೈತಿಕತೆ (morals) ಯ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು, ಇಡೀ ಚರ್ಚ್ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು, ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮದ (Holy Spirit) ವಿಶೇಷ ಸಹಾಯದಿಂದ, ದೋಷದಿಂದ (error) ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರರ್ಥ, ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯವು, ದೋಷರಹಿತವೆಂದಲ್ಲ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು, ಕೇವಲ, ಅವರು, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ, ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಡುವ ಗಂಭೀರವಾದ, ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಘೋಷಣೆಯು, 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಚರ್ಚ್ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ, ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜ್ಞಾನೋದಯ, ವೈಚಾರಿಕತೆ (rationalism), ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜಾತ್ಯತೀತತೆ (secularism) ಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಚರ್ಚ್, ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು, ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಪೋಪ್ IXನೇ ಪಯಸ್ (Pope Pius IX) ಅವರು, ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಾಗಿದ್ದರು. ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ, ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ, ತೀವ್ರವಾದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು. ಕೆಲವು ಬಿಷಪ್‌ಗಳು, ಇದು ಅನಗತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಭಜಕ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಬಹುಮತವು, ಅದರ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿತು. 'ಪೋಪ್ ಅವರ ದೋಷರಹಿತತೆ'ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು, ನಂತರ, 1950 ರಲ್ಲಿ, ಪೋಪ್ XIIನೇ ಪಯಸ್ ಅವರು, 'ಮೇರಿಯ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ' (Assumption of Mary) ವನ್ನು, ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲು, ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ, ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು, ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಪಂಥಗಳ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈಸ್ಟರ್ನ್ ಆರ್ಥೋಡಾಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಚರ್ಚ್‌ಗಳ, ನಡುವಿನ, ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿ, ಉಳಿದಿದೆ.