ವಾಯುವ್ಯ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು (Northwest Ordinance) ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು

ಜುಲೈ 13, 1787 ರಂದು, ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ 'ಕಾನ್ಫೆಡರೇಶನ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್' (Congress of the Confederation), 'ವಾಯುವ್ಯ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆ' (Northwest Ordinance) ಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಇದು ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳ ಮಸೂದೆಯ (Bill of Rights) ನಂತರ, ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು, 'ವಾಯುವ್ಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯ' (Northwest Territory) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಅಪ್ಪಲಾಚಿಯನ್ ಪರ್ವತಗಳ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ, ಬ್ರಿಟನ್‌ನಿಂದ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಬೃಹತ್ ಭೂಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರಾಂತ್ಯವು, ಇಂದಿನ ಒಹಾಯೋ, ಇಂಡಿಯಾನಾ, ಇಲಿನಾಯ್ಸ್, ಮಿಚಿಗನ್, ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್, ಮತ್ತು ಮಿನ್ನೆಸೋಟಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು, ಅಮೆರಿಕದ ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ (westward expansion) ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಇದು, ಹೊಸ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ (Union) ಹೊಸ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು 60,000 ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ರಾಜ್ಯತ್ವಕ್ಕಾಗಿ (statehood) ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಮೂಲ 13 ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಹಕ್ಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಬಹುದು.

ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು, ಈ ಹೊಸ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, 'ಹೇಬಿಯಸ್ ಕಾರ್ಪಸ್' (habeas corpus) ಹಕ್ಕು, ಮತ್ತು 'ಜ್ಯೂರಿ'ಯಿಂದ ವಿಚಾರಣೆಯ (trial by jury) ಹಕ್ಕಿನಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸಿತು. ಇದರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಇದು ವಾಯುವ್ಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು (slavery) ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಇದು ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೆರಿಕನ್ (Native American) ಜನರ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಹ ಹೇಳಿತು, ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಾಲಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ವಾಯುವ್ಯ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು, ಅಮೆರಿಕನ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಒಂದು ದೃಢವಾದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಿತು.