ನ್ಯಾಟ್ವೆಸ್ಟ್ ಸರಣಿ ಫೈನಲ್: ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಜಯ
ಜುಲೈ 13, 2002 ರಂದು, ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ದಿನ. ಅಂದು, ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನ್ಯಾಟ್ವೆಸ್ಟ್ ಸರಣಿಯ (NatWest Series) ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸೌರವ್ ಗಂಗೂಲಿ ನಾಯಕತ್ವದ ಭಾರತ ತಂಡವು, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡವನ್ನು ಎರಡು ವಿಕೆಟ್ಗಳಿಂದ ರೋಚಕವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಜಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿತು. ಈ ಪಂದ್ಯವು, ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ 'ಹೊಸ ಯುಗ'ದ ಆರಂಭವನ್ನು ಮತ್ತು ಯುವ ಆಟಗಾರರ ನಿರ್ಭೀತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸಿತು. ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಮಾರ್ಕಸ್ ಟ್ರೆಸ್ಕೊಥಿಕ್ (109) ಮತ್ತು ನಾಯಕ ನಾಸರ್ ಹುಸೇನ್ (115) ಅವರ ಶತಕಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ, 50 ಓವರ್ಗಳಲ್ಲಿ 325 ರನ್ಗಳ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಪೇರಿಸಿತು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ 326 ರನ್ಗಳ ಗುರಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದು ಬಹುತೇಕ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬೃಹತ್ ಗುರಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಭಾರತಕ್ಕೆ, ನಾಯಕ ಸೌರವ್ ಗಂಗೂಲಿ (60) ಮತ್ತು ವೀರೇಂದ್ರ ಸೆಹ್ವಾಗ್ (45) ಅವರು ಸ್ಪೋಟಕ ಆರಂಭವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ಆದರೆ, 146 ರನ್ಗಳಿಗೆ 5 ವಿಕೆಟ್ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಭಾರತವು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್, ರಾಹುಲ್ ದ್ರಾವಿಡ್ ಮತ್ತು ಗಂಗೂಲಿಯಂತಹ ಹಿರಿಯ ಆಟಗಾರರು ಪೆವಿಲಿಯನ್ಗೆ ಮರಳಿದ್ದರು.
ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬರು ಯುವ ಆಟಗಾರರಾದ ಯುವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ (69) ಮತ್ತು ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಕೈಫ್ (87*) ಅವರು, ಭಾರತದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಮರಣೀಯ ಜೊತೆಯಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆಡಿದರು. ಅವರು ಆರನೇ ವಿಕೆಟ್ಗೆ 121 ರನ್ಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಭಾರತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಂದ್ಯಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಯುವರಾಜ್ ಔಟಾದ ನಂತರವೂ, ಕೈಫ್ ಅವರು ಕೆಳ ಕ್ರಮಾಂಕದ ಬೌಲರ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅತ್ಯಂತ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆಡಿ, ಭಾರತವನ್ನು ಗೆಲುವಿನ ದಡ ಸೇರಿಸಿದರು. ಭಾರತವು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಎಸೆತಗಳು ಬಾಕಿಯಿರುವಂತೆ, ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಕ ಸೌರವ್ ಗಂಗೂಲಿ, ತಮ್ಮ ಶರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು. ಈ ದೃಶ್ಯವು, ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭೀತ ಮನೋಭಾವದ ಸಂಕೇತವಾಯಿತು. ಈ ಜಯವು, 2003ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ಗೆ ಭಾರತ ತಂಡದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು.