ಮುಂಬೈ ಉಪನಗರ ರೈಲು ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ

ಜುಲೈ 11, 2006 ರಂದು, ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ರಾಜಧಾನಿ ಮುಂಬೈ, ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಅಂದು, ಸಂಜೆಯ ಜನನಿಬಿಡ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮುಂಬೈನ ಉಪನಗರ ರೈಲು ಜಾಲದ (Mumbai Suburban Railway) ಪಶ್ಚಿಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ কামরা (first-class compartments) ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, 11 ನಿಮಿಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ, ಏಳು ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. ಈ ಸ್ಫೋಟಗಳು ಮಾಟುಂಗಾ ರೋಡ್, ಮಾಹಿಮ್, ಬಾಂದ್ರಾ, ಖಾರ್ ರೋಡ್, ಜೋಗೇಶ್ವರಿ, ಭಾಯಂದರ್ ಮತ್ತು ಬೊರಿವಲಿ ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ನಡುವೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದವು. ಪ್ರೆಶರ್ ಕುಕ್ಕರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್.ಡಿ.ಎಕ್ಸ್. (RDX) ಸ್ಫೋಟಕಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಈ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ 209 ಜನರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು ಮತ್ತು 700ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು. ಈ ದಾಳಿಯು ಮುಂಬೈನ ಜೀವನಾಡಿಯಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ರೈಲು ಜಾಲವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನಗರದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಸ್ಫೋಟಗಳ ನಂತರ, ಮುಂಬೈನ ಜನರು 'ಮುಂಬೈ ಸ್ಪಿರಿಟ್' (Mumbai Spirit) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು ತಕ್ಷಣವೇ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು, ಗಾಯಗೊಂಡವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸಾಗಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಭಾರತೀಯ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈ ದಾಳಿಯ ಹಿಂದೆ ಲಷ್ಕರ್-ಎ-ತೈಬಾ (Lashkar-e-Taiba) ಮತ್ತು ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ಸ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮೂವ್‌ಮೆಂಟ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (SIMI) ನಂತಹ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕೈವಾಡವಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದವು. ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಸ್ಥೆ ಐಎಸ್‌ಐ (ISI) ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ವಿಚಾರಣೆಯ ನಂತರ, 2015 ರಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷ MCOCA ನ್ಯಾಯಾಲಯವು 12 ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ದೋಷಿಗಳೆಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಐವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. 7/11 ಮುಂಬೈ ರೈಲು ಸ್ಫೋಟಗಳು, ನಗರದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದವು. ಇದು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು.